post-image

Konkurs na zorganizowanie euro 2012

Euro 2012 - Informacje

Mistrzostwa Europy w 2012 roku, były jedną z największych imprez sportowych, które odbyły się w Polsce. W organizowaniu wydarzenia pomogła nam Ukraina, która była współorganizatorem. Były to naprawdę dobrze zorganizowane mistrzostwa, jedynym mankamentem był dość słaby wynik końcowy reprezentacji Polski, która nie wyszła z grupy z dorobkiem 2 punktów, przegrywając z Czechami (0-1) i remisując z Grecją (1-1), a także z Rosją (1-1). Sama procedura wyboru gospodarzy Euro 2012 była dość długa, o czym warto wiedzieć. 

Jakie państwa rywalizowały z Polska?

16 grudnia 2004 roku UEFA rozesłała oficjalne zaproszenie do 52 krajów Europy. Na początku, na zorganizowanie finałów Euro 2012 zdecydowało się 12 państw. Do UEFA zostało przesłane 9 kandydatur- 6 pojedynczych, a także 3 podwójne. Oprócz Polski i Ukrainy, chęć zostania gospodarzem Euro 2012 wyraziły następujące kraje: Chorwacja i Węgry, Szkocja i Irlandia, Azerbejdżan, Grecja, Rosja, Rumunia, Turcja, Włochy. Co istotne, już przed rozpoczęciem wstępnej selekcji wyeliminowano Szkocję wraz z Irlandią, ze względu na to, że nie dotrzymali terminu składania oficjalnych ofert. W późniejszym czasie wymagane było złożenie oficjalnej dokumentacji, która była niezbędna do możliwości uczestniczenia w konkursie. Azerbejdżan, Rosja i Rumunia nie dostarczyła niezbędnych formalności, dlatego do pierwszej fazy, która rozpoczęła się 7 listopada 2005 roku zakwalifikowało się oficjalnie 5 kandydatur (w tym Polska z Ukrainą).

Pierwszy etap – jak przebiegał?

Do finałowego etapu Komitet Wykonawczy UEFA zdecydował się wybrać dokładnie 3 kandydatury. W drugim etapie znalazły się Włochy, Chorwacja z Węgrami, a także Polska z Ukrainą. Przez chwilę bardzo głośno mówiło się o Włoszech, którzy w związku z potencjalną aferą korupcyjną mieli zostać odrzuceni. Jednakże okazało się, że do końca uczestniczyli w konkursie.

Finałowa trójka kandydatów.

Na początku oficjalnego gospodarza Euro 2012 roku planowano wyłonić 8 grudnia 2006 roku. Jednak przesunięto ten termin na 18 kwietnia 2007 roku. Dzień wcześniej odbyło się głosowanie na najlepszą kandydaturę. Każdy z członków Komitetu wykonawczego UEFA musiał podjąć najbardziej optymalną decyzję. Aby wyłonić zwycięzce niezbędne było kworum, czyli osiągnięcie 8 głosów, a także wybór większością bezwzględną. Jeśli w 1 turze nie wyłoniono by zwycięzcy, przewidywano drugą turę, gdzie pod uwagę brane byłyby tylko 2 państwa. W przypadku remisu, decydujący głos miałby prezydent UEFA- Michel Platini. Ostatecznie w II fazie selekcji wygrała oferta Polski i Ukrainy, druga tura nie była potrzebna. Było to zapewne dla wszystkich ogromne zaskoczenie.

Dlaczego Polska i Ukraina?

Polska była bardzo szybko rozwijającym się krajem w Europie, natomiast Ukraina dzięki głośnej Pomarańczowej Rewolucji stała się państwem demokratycznym. Państwa te, co ważne sąsiadowały ze sobą. Poza tym była to świetna okazja, aby połączyć dwie różne tradycje- kultury Wschodu i Zachodu. Dodatkowo była to najlepsza sposobność dla sponsorów, bowiem na Polsce i Ukrainie mieszkało wówczas około 85 milionów osób, natomiast w Chorwacji i na Węgrzech tylko 15 milionów.